Chroom en de interpretatie van vanadiumhoudende harsen voor het algemene publiek

Het chemische symbool van vanadium is V, het atoomnummer is 23 en de relatieve atoommassa is 50.9415Het werd voor het eerst ontdekt door de Spaanse scheikundige De Leo in Mexico toen hij in 1801 "bruin looderts" bestudeerde, maar het werd destijds niet erkend door de academische gemeenschap.De Zweedse wetenschapper Sefstrom herontdekte dit element onafhankelijk tijdens het proces van het raffineren van ductiel ijzer en noemde het Vanadium (vertaald als "?? " in het Chinees)In 1867 reduceerde de Britse scheikundige Roscoe vanadiumdichloride met waterstof en produceerde hij voor het eerst met succes zuiver metalen vanadium.
Vanadium is een glanzend zilvergrijs metaal met een relatieve dichtheid van 6,11 g/cm3 bij 19°C. Het smeltpunt is zo hoog als 1917°C, en het kookpunt is 3421°C. Het is een zeldzaam metaal met een hoog smeltpunt.Puur vanadium is hard, niet-magnetisch en ductiel.

Vanadium behoort in chemische zin tot dezelfde groep als tantalum en niobium en is een matig reactief metaal.waarvan +5 het meest stabiel isVanadiumionen in verschillende oxidatietoestanden vertonen verschillende kleuren in waterige oplossingen (lichtpaars, groen, blauw en geel), wat de reden is voor de rijke kleuren van vanadiumverbindingen.De verbindingen van pentavalent vanadium oxideren., terwijl die met een lagere valentie afnemen.

De kernproblemen van het traditionele vanadiumextractieproces
1Het proces verloopt lang en complex.
Het traditionele natriumbroogproces omvat meerdere stappen, zoals branden, water uitlogen, zuur neerslag, alkalische oplosing en ammoniumsaltsuivering.De procedures zijn omslachtig en de bedrijfsomstandigheden strikt., waardoor het moeilijk is de continuïteit en stabiliteit van de productie te waarborgen.
2Het herstelpercentage van vanadiumreserves is over het algemeen laag.
Vanwege technische beperkingen bedraagt het herstelpercentage van vanadium uit bruinkool gewoonlijk minder dan 45%.die niet alleen leidt tot een ernstige verspilling van kostbare hulpbronnen, maar ook rechtstreeks de grondstofkosten per productgroep verhoogt.
3. Ernstige milieuverontreiniging en druk op het energieverbruik
Het productieproces verbruikt een grote hoeveelheid natriumzout en zwavelzuur en geeft zwavelhoudende uitlaatgassen, ammoniakzuurstof afvalwater en vast afval af.De kosten van milieubeheer zijn hoog, en deze energie- en emissievrije modus is in strijd met de trend van groene en koolstofarme ontwikkeling.
4De zuiverheid van het product en de toegevoegde waarde zijn beperkt.Het vereist een complexe raffinage om aan de eisen van high-end toepassingen te voldoen, wat leidt tot een lage productwaarde en zwakke uitbreidingsmogelijkheden van de industriële keten, waardoor het moeilijk is om te voldoen aan de behoeften van de high-end productie.